Małe, niepozorne, czerwone kulki które rosną w ziemi ukryte pod zielonymi listkami. Polecane są przez dietetyków bo mają bardzo mało kalorii (w stu gramach jest ich tylko dwadzieścia jeden) jak również przez lekarzy gdyż są bogatym źródłem takich składników mineralnych jak: potas, wapń, magnez, siarka, miedź, fosfor. Witaminy C oraz witaminy z grupy B. Kiedyś można je było jeść tylko w okresie od marca (pierwsze zbiory spod folii) do późnej jesieni. Dzisiaj są dostępne przez cały rok. Rzodkiewki mogą być czerwone lub czerwone z białym dołem, ostre w smaku albo łagodne. Wszystko zależy od odmiany. Rzodkiewki zapobiegają niestrawności bo nie dopuszczają do powstawania nadmiaru kwasów w żołądku. Dzięki spożywaniu rzodkiewek można uniknąć zgagi, zapobiegają tworzeniu się kamieni nerkowych, zwiększają apetyt. Pomagają osobom chorym na reumatyzm i gościec. Rzodkiewki najsmaczniejsze sa zaraz po zerwaniu z grządki. Długo przechowywane liście szybko więdną a kulki robią się miękkie i traca smak. Aby temu zapobiec należy cały pęczek rzodkiewek włożyć do wody tak aby kulki rzodkiewek wystawały ponad wodę. Rzodkiewki można jeść na surowo jako dodatek do pieczywa albo można je wykorzystać do surówek.